Down Sendromu

Uzm. Psk. Zehra Erol

Down sendromu 1866 yılında  Dr. John Langdon Down tarafından tanımlanmıştır.  Bu çocuklar  deri, saç,  kemik, göz yapısı gibi özellikleri nedeniyle birbirlerine benzerler.   Belirli yüz yapıları vardır. Fiziksel yapılarının Moğol  ırkına benzemesi nedeniyle önceden “mongol” olarak adlandırılmıştırlar. Daha sonra bu isim kullanılmamaya başlanmıştır.

İnsan  hücreleri 46 kromozona sahiptir. Down sendromlu olarak doğan çocuklar 46 değil 47 kromozona sahiptir. Bu çocuklar ekstradan bir tane daha 21. kromozona sahiptirler. Bu fazladan kromozon çocuğun bireysel gelişiminin bir çok alanında yaşıtlarından farklılaşmasına sebep olur.bu nedenle çocuğun gelişimini çok boyutlu değerlendirmek gerekir.  

Down sendromlu bireylerin herkes gibi güçlü ve zayıf yönleri vardır. Ancak kendi yaşıtlarından farklı  sosyal, duygusal, akademik  ihtiyaçları vardır.

Down sendromlu çocuklar zihinsel gelişimlerinde gecikme vardır. Zihinsel yetersizliklerinin yanı sıra görme, işitme problemi de yaşamaktadırlar. Uzağı ve yakını görmede problem yaşarlar. Motor gelişimlerinde de önemli gecikmeler vardır. Zayıf kas yapısı çok yaygındır. Bu çocuklar çevrelerini keşfetmeye  başladıklarında hareketsizliklerinin sonucu olarak kilo almaya başlaralar. Bir süre sonra da fazla kilolu olmaları hareketlerini engellemeye başlar. Çabuk yorulurlar. Çabuk yorulmaları yanında bu çocuklarda uyku bozukluklarıda görülür.Çok erken kalkma, uyumama  aileyi, çocuğu  ve çocuğun çevresini de olumsuz etkiler.

Öğrenme yetenekleri birbirinden çok farklı olmakla birlikte gelişimlerinde gecikmeler vardır. Herbirinin zayıf ve güçlü yönleri birbirinden farklı olmakla birlikte, ortak özellikleri de vardır.

Down sendromlu çocuklarda dil gelişiminde sorunlar vardır. (Konuşmada gecikme, yetersiz sözcük dağarcığı, artikülasyon  problemleri, işittiği sesler arasında ayrım yapmada güçlük) Dil ve konuşma yeteneği terapiyle düzeltilebilir.Çocuğun önce dili sonra dili kullanmayı öğrenmesi çok önemlidir.  Çocuğun dil gelişim güçlüklerini anlamak ve erken yaşlarda eğitim programları hazırlayarak destek vermek gelişimi açısından çok önemlidir. Çocuğun zihinsel gelişimi; konuşma, düşünme, sonuç çıkarma ve hatırlama özel eğitimle geliştirilebilir. Bunlar birbirlerini etkiler.  Bütün bunlar için hepsinin merkezi dil gelişimidir. Eğer çocuğun dil gelişimini desteklersek zihinsel gelişimini de desteklemiş oluruz.

Down sendromlu çocukların zihinsel sorunları olması bu çocukların öğrenemeyecekleri anlamına gelmez. Bu problemler çocuğun öğrenme hızını, dikkatini, motivasyonunu, işitsel öğrenmelerini etkiler. Bu çocuklar daha yavaş ve yaşıtlarına göre daha az miktarda bilgi öğrenirler.Yeni durum ve aktiviteleri genelleştirmede güçlük yaşarlar.  Yaşıtlarıyla aynı gelişim aşamalarından geçmelerine rağmen bu aşamaları tamamlamaları oldukça uzun sürer. Çocuğun gelişimini dikkate alarak, daha fazla tekrar, daha çok zaman harcayarak ve en uygun eğitim yöntemlerini kullanarak  gelişim aşamaları tamamlanabilir.

Down sendromlu çocuklarda  okuma yavaş gelişir.Okullarda kendi yaş grubundaki çocuklarla kaynaştırma eğitimine katılan downlu çocuklar yaşıtlarına göre daha yavaş okurlar. Down sendromlu bir çocuk kullanılabilir seviyede okumayı öğrenebilir. Bu okuma çocuğun dil gelişiminde ve hafızasında büyük rol oynar.  Öğrenme potansiyelleri zihinsel yetenek, işitme ve görsel hafıza  ile ilgilidir. Öğrenmelerine yardımcı olmak için görsel  ve duyusal öğrenme kanallarının maksimum kullanılması faydalıdır.

Down sendromlu çocuklar uygun eğitim programları ile teşvik edilmelidir. Yaşına uygun davranışları ve yaşıtları ile ilişkilerini geliştirmesi için desteklenmelidir. 

Uzm. Psk. Zehra Erol

Çocuk Ruh Sağlığı.... Güncel Haberler

Akıl-Beyin-Kültür.... Güncel Haberler

Konu Hakkında Testler için Tıklayınız....